การไปเที่ยวกับการทำงาน

ไม่ได้อัพไดฯ มาชาติเศษ ถ้าเป็นอาหารคงย่อยสลายกลายเป็นคาร์บอนไดออกไซด์ กับสารอนินทรีย์ไปแล้ว โชคดีที่ไม่มีระบบยึดพื้นที่คืน

 

เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ไปเสม็ดกับที่ทำงานมา ด้วยวัตถุประสงค์เรื่องงาน คือ อยากจะกระชับความสัมพันธ์กันให้ดีขึ้น แต่ทุกคนก็บอกว่า ไปเที่ยวเสม็ดกัน

 

ก่อนไปก็มีอาการงอนกันในออฟฟิศหนึ่งรอบด้วยปัญหาประเภท คนโน้นชวนคนนี้ ไม่ได้ชวนคนนั้น คนนั้นมา คนนี้งอน คนนี้ไม่มา คนโน้นงอน กันพอให้น่ารำคาญ

 

พอถึงวันจริงนัดตั้งแต่ 7 โมง เช่ารถตู้ 1 คัน กับรถเก๋งอีก 1 คันที่ขับตามไป เพราะมีคนมากกว่าที่คาดไว้แต่แรก เริ่มเล่นเกมสะสมแต้ม เพื่อแจกของรางวัลกันตั้งแต่ก่อนขึ้นรถด้วยการหัก 10 คะแนนสำหรับคนที่มาเป็นคนสุดท้าย นัยว่าจะหักแต้มข้าพเจ้ากันแต่เช้า เพราะเดากันว่า ข้าพเจ้าต้องมาช้าสุดแน่นอน แต่ว่าครั้งนี้เดาผิดไปหน่อย

 

พอขึ้นรถแล้วก็มีเกม "วัดดวง" (ลอกเค้ามาเห็น ๆ) ด้วยการหักอีก 10 คะแนน สำหรับคนที่ใส่กางเกงขายาวปิดตาตุ่ม เออดี โดนหักกับเค้าจนได้ บวก 10 คะแนนสำหรับคนที่ขอแวะปั๊มเพื่อเข้าห้องน้ำคนแรก เพราะถือว่าช่วยเหลือเพื่อนที่ไม่กล้าเอ่ยปาก ฯลฯ พร้อมกับแจกแผ่นคำถามสำหรับเกม "อัจฉริยะข้ามจังหวัด" (ที่ลอกเค้ามาอย่างเห็นได้ชัดกว่า) แบ่งกันจับคู่ไปเล่นระหว่างเดินทาง ก็ประกอบไปด้วยคำถามเกี่ยวกับคำขวัญประจำจังหวัดระยอง คำขวัญประจำจังหวัดสมุทรปราการ (ที่หมาย และจุดเริ่มต้น) และอื่น ๆ ที่มีทีเด็ดอยู่ที่คำถามทายตัวเลข 4 ตัวจากคำพูด เช่น

เหนือฟ้าผ่าโดนต้นไม้คู่

ซ้ายสามขวาเจ็ดหัวท้าย

ยืนตรงทั้งเช้าทั้งเย็น

เปิดตลอดเวลาไปไหนก็เจอ

(ใครอยากทาย คำเฉลยอยู่ตรงนี้ ลอง drag ดูนะ)

2133

2810

0818

0711

ระหว่างทาง program organiser จัดให้เราไปแวะวัดจีน เค้าเรียกกันว่า วัดนาจา แต่ชื่อจริง คือ วิหารเทพสถิตพระกิตติเฉลิม ภายในมีสถาปัตยกรรม และรูปเคารพเทพเจ้าแบบจีน และแบบพุทธมหายานจำนวนมาก ดูแปลกตา

 

 จากนั้นก็ไปทำสังฆทานที่วัดเขาสำเภาทอง ก่อนจะไปลงเรือที่ท่าเรือลุงหวัง ที่จะข้ามไปอ่าวลุงหวังเพื่อไปยัง วันเดอร์แลนด์รีสอร์ท

  

ใช้เวลาประมาณเกือบชั่วโมงก็ไปถึงเกาะเสม็ด หลังจากให้พักผ่อนตามอัธยาศัยสักครู่หนึ่งก็เริ่มทำกิจกรรม เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์กัน ตัวอย่างเช่น เกมใบ้คำเพื่ออุ่นเครื่อง และให้คุ้นเคยกันมากขึ้น กติกาคือ ให้วาดรูป แสดงท่าทางได้ แต่ห้ามใช้คำพูด ตัวอักษร หรือตัวเลขใด ๆ ลองดูตัวอย่างคำที่ให้ใบ้กัน คำพื้น ๆ เช่น ปฏิทิน ไขควง พวงมาลัย ทางม้าลาย ฯลฯ คำปราบเซียน เช่น รุ้งกินข้าว ไมโครซอฟต์เวิร์ด Body Shop รถบรรทุกเก้าล้อ เสื้อยืดห่านคู่คอปก ฯลฯ คนคิดคำเกือบโดนฆ่าตายซะตอนเกมนี้แล้ว ถัดมาก็เป็นเกมสื่อสาร โดยให้แผนที่ทีมละรูปแบ่งเป็นทีมละ 4 คน คนแรกบรรยายรูปเป็นตัวอักษร คนที่สองเขียนรูปจากตัวอักษร คนที่สามดูรูปของคนที่สองแล้วไปบอกให้คนที่สี่วาดรูป ซึ่งจะสอนให้เลือกใช้การสื่อสารให้เหมาะกับสาส์นที่ต้องการจะสื่อ ถัดจากนั้นก็เป็นเกมใช้ตะเกียบคีบถั่วลงขวดเพื่อให้คลายเครียด ฯลฯ

(รูปส่วนใหญ่มีคนอื่นประกอบอยู่ด้วย ดังนั้น จึงไม่กล้าเผยแพร่ในที่สาธารณะได้โดยไม่ได้รับอนุญาตนะจ๊ะ)

ระหว่างนั้นก็มอมเมาเยาวชนของชาติด้วยแอลกอฮอล์ และการดูฝรั่งอาบแดดไปพลาง ๆ

ตกกลางคืนก็เริ่มทานอาหารเย็นกัน program organiser เค้าเตรียมอาหารสดใส่น้ำแข็งมาจากกรุงเทพฯ ทั้งกุ้ง ปลาหมึก หมูหมัก เนื้อหมัก เพื่อมาย่างกินกันที่นี่ แต่ละคนก็แบ่งหน้าที่กันไป ทั้งฝ่ายย่าง ฝ่ายหั่น ฝ่ายชง ฝ่ายเล่นดนตรี เฉพาะในแผนกมีคนที่เล่นดนตรีเก่ง ๆ กันหลายคน (เท่าที่เห็นในทริปนี้ก็ 4-5 คนเข้าไปแล้ว) แต่ฝ่ายที่สำคัญที่สุด คงไม่พ้นฝ่ายกิน

ตกดึกพวกผู้หญิงและเด็ก (ลูกเจ้าหน้าที่ในแผนกเรานี่เอง) ก็เริ่มนอนกัน ส่วนพวกที่เหลือก็เริ่มสร้างความวุ่นวายให้กับชาวบ้าน เรื่อยเลยไปทั้งความสนุก ความอุบาทว์ ความรื่นรมย์ ก็ไปนอนกันเอาตอนตี 2

คืนนั้นพระจันทร์สวย สว่าง กระจ่างตา ลมพัดเย็นสบาย ไม่แรง ไม่ล้า โคมลอยสีส้มค่อย ๆ ลอยสูงขึ้นช้า ๆ เสียงคลื่นดังกระทบฝั่งแผ่ว ๆ

โกวเล้งเคยกล่าวไว้ทำนองว่า "ข้าพเจ้ามิได้ชอบร่ำสุรา หากชอบบรรยากาศในการร่ำสุรา" คงเป็นบรรยากาศแบบนี้กระมัง

พอเช้า หลายคน (โดยเฉพาะพวกผู้หญิง) ก็ตระเวนกันไปถ่ายรูปบนเกาะ สั่งอาหารมาให้กินกัน อาบน้ำอาบท่า นั่งคุย เล่าเรื่องความไม่ดีไม่งามที่แต่ละคนทำไว้ตอนกลางคืน แล้วก็เตรียมตัวรอเรือที่จะออกตอนเที่ยงครึ่ง (ซึ่งก็เลทไปเกือบครึ่งชั่วโมง)

 

พอขึ้นเรือได้ก็เริ่มหลับกันตามอัธยาศัย

 

ขึ้นเรือ ทานข้าว แวะซื้อของฝาก ขากลับแวะทานข้าวกันที่ร้านอาหาร ครัวป๋าบัติ ที่นี่เค้ามีการแสดงแบบไทย ๆ ไว้สำหรับแขกที่มาทานอาหารกันด้วย บางชุดก็สวยงามดี บางชุดก็ขบขัน บางชุดก็สวยงามปนขบขัน

 

กว่าจะมาถึงโรงงานก็สามทุ่มครึ่ง ถึงบ้านบวกหาที่จอดอีกก็ราวสี่ทุ่มครึ่ง

 

เหนื่อย และล้ามาจนวันนี้ แล้วก็ไม่อาจจะบอกได้ว่า ไปเที่ยวเสม็ด หรือไปทำงานที่เสม็ด?

 

 

 

 

 

 

ดีเนอะได้ไปพักผ่อนด้วย
002784
6 พ.ย. 2549 เวลา 14:55 น.
ชอบรูปที่เป็นเงาอ่ะ

เท่ห์


003125
6 พ.ย. 2549 เวลา 15:18 น.
กรี๊ดดดดดดดดด กลับมาแล้ว
กรี๊ดๆๆๆๆ
001849
7 พ.ย. 2549 เวลา 01:48 น.
เดี๋ยวนี้มีโชว์รูปด้วย สนใจคนใส่เสื้อฟ้าข้างหลังม๊ากค่ะ แอร๊ยยยยยยย

ปล. การประชุม ครม. จะจัดให้ห่างกว่าเดิมแล้ว เนื่องจากสมาชิกไม่ค่อยมาเข้าร่วม ไม่ครบองค์ประชุมเป็นเวลาหลายสัปดาห์ติดกัน
001849
7 พ.ย. 2549 เวลา 01:52 น.
เดี๋ยวนี้ตามจรรยาบรรณวิชาชีพเขาให้เปิดเผยหน้าตาแล้วเหรอวะ

เออ หน้าป๋ากลมขึ้นอีกหรือเปล่า (กรูทำลายเซลฟ์เพื่อนเป็นอาชีพ)
001494
7 พ.ย. 2549 เวลา 06:41 น.
ถ้าเป็นนิว ได้ไปทำงานที่สเม็ดอย่างนี้ ปีละ 3-4 หน จะชอบมากเลย เหนื่อยก็ยอม เปลี่ยนที่บ้างก็ได้ เช่น สมุย พะงัน ลันตา มันนอก ฯลฯ

"เหนือฟ้าผ่าโดนต้นไม้คู่" ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นเลข 21 อ่ะครับ


001105
7 พ.ย. 2549 เวลา 09:45 น.
เฉลยเกมอัจฉริยะดวงกลอ ๆ ๆ



เฮอะ คนคิดเอา concept รายการมาคิดสุดริด เหนือฟ้าผ่าโดนต้นไม้คู่ ก็เหมือนกับคำถาม บนฟ้าเป็ดร้องอู๊ด นั่นแหละ แน่จริงเอาอันนี้เลยซี้ อรหํ เซ็งเป็ด ตี๋หงี่ ได้เลขอะไรคะ



ท่าทางไปเที่ยวคราวนี้ก็มีความสุขดีนี่คะ ไม่เห็นเอามาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังบ้าง เจอกันก็ทำท่าลับ ๆ ล่อ ดู unfaithful ยังไงไม่รู้



ปล. ชอบรุปที่เงาเหมือนกันค่ะ บังคับใครถ่ายให้หรือคะ พ่อนัก post ท่า

สุดสวยอย่างศพ
12 พ.ย. 2549 เวลา 16:41 น.
^
^
6969

รูปมืดๆ ของวันเสาร์เดี๋ยวจะลองเสกให้ใหม่
001849
13 พ.ย. 2549 เวลา 13:09 น.
อยากไปวัดในรูปอีกอ่ะ
002436
13 พ.ย. 2549 เวลา 23:06 น.
เกมทายตัวเลขนี่น้ำคงไม่มีวันทายถูกล่ะค่ะ ไม่เคยทายได้เล้ย
002099
15 พ.ย. 2549 เวลา 11:59 น.
เกมส์ก็เล่นขำๆ
อย่าคิดมากค่ะ

เห็นทะเลแล้ว อยากไปบ้างแล้วเนี่ย
เฮ้อ
003106
15 พ.ย. 2549 เวลา 17:45 น.
อัพไดฯ ชาติละครั้งก็ยังดีนะ ดีกว่าไม่อัพเลย หุหุ

ว้าว มีนายแบบประกอบฉากด้วย :)

ว่าแล้วอยากจะไปเที่ยวบ้าง
002010
21 พ.ย. 2549 เวลา 19:59 น.
สวัสดีปีใหม่นะครับ

ปีที่ผ่านมามีสิ่งดีดีอย่างไร
ก็ขอให้ปีหน้ามีสิ่งดีดีเพิ่มเป็นเท่าทวี
สิ่งที่ตามหา และยังไม่พบ ก็ขอให้เจอ
และขอให้มีความสุขมากมากครับ
001105
1 ม.ค. 2550 เวลา 18:15 น.
สวัสดีปีใหม่นะคะ

คำอวยพร

ปีที่ผ่านมามีสิ่งดีดีอย่างไร
ก็ขอให้ปีหน้ามีสิ่งดีดีเพิ่มเป็นเท่าทวี
สิ่งที่ตามหา และยังไม่พบ ก็ขอให้เจอ
และขอให้มีความสุขมากมากครับ

ลอกนิวมาค่ะ อิอิ ^-^
001419
5 ม.ค. 2550 เวลา 15:30 น.
นี่กะจะดองไดยาวถึงปีหน้าเลยรึเปล่าคะนี่...อิอิ
002312
18 ม.ค. 2550 เวลา 19:30 น.
Some time ago, I did need to buy a car for my firm but I did not earn enough money and could not buy something. Thank heaven my friend proposed to take the business loans at creditors. Thence, I did that and used to be satisfied with my auto loan.
mortgage loans
8 มี.ค. 2555 เวลา 10:17 น.
Thanks for writing such an ea-ysto-understand article on this topic.
Sena
25 ก.ย. 2556 เวลา 06:05 น.
Now I know who the brainy one is, I'll keep loiokng for your posts.
Miranda
26 ก.ย. 2556 เวลา 09:21 น.
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic